Οι λαοί είναι οι μόνοι

που μπορούν να νικήσουν τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό

μέσα σε λίγες ημέρες.

 

Μπορούν να καταστρέψουν ολοσχερώς τις ΗΠΑ,

χωρίς να χυθεί ούτε μία σταγόνα ανθρώπινο αίμα.

 

Ο τρόπος υπάρχει.

 

Το ερώτημα είναι το εξής:

Είναι έτοιμοι οι λαοί να ζήσουν χωρίς "πατερούλη"

ή μήπως βολεύονται όλοι από την αθλιότητά του;

 

 

Δεν υπάρχει πιο εύκολο πράγμα από το να νικηθεί ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός από τους λαούς. Γιατί; Γιατί είναι ένας ιμπεριαλισμός "virtual". Είναι ένας ιμπεριαλισμός της πλάκας, γιατί είναι εικονικός, εφόσον βασίζεται στο άυλο κεφάλαιο. Οι λαοί απλά δεν γνωρίζουν τι ακριβώς είναι ο ιμπεριαλισμός και ποια η σχέση του με τον καπιταλισμό. Δεν γνωρίζουν τι να κάνουν και πώς να το κάνουν. Δεν γνωρίζουν τι ακριβώς είναι το ζητούμενο στη μάχη με τον ιμπεριαλισμό. Για να το καταλάβει αυτό κάποιος, θα πρέπει να σκεφτεί τα απολύτως βασικά και να τα "προβάλλει" στην υπάρχουσα κατάσταση. Θα πρέπει να σκεφτεί πώς θα αντιδρούσε σε κατώτερους τύπους κεφαλαίου.

Έστω ότι ζούμε στον Μεσαίωνα των "κουτών" δουλοπάροικων και αντίπαλός μας είναι ένας απλός κεφαλαιοκράτης, όπως είναι ο φεουδάρχης. Τι κάνεις όταν θέλεις να τον καταστρέψεις και να επωφεληθείς εις βάρος του; Θα του κάνεις "εμπάργκο"; Όχι βέβαια. Αυτό που θα κάνεις είναι, είτε να του αρπάξεις άπαξ το φέουδο είτε να του αρπάζεις συνεχώς την παραγωγή του φέουδου αυτού. Ό,τι και να κάνεις από αυτά τα δύο, τον καταστρέφεις. Αν τον καταστρέψεις, παύει ταυτόχρονα να υφίσταται και ο ιμπεριαλισμός του. Αν του αρπάξεις το φέουδο, δεν τον έχεις ανάγκη και άρα δεν μπορεί να σε μαστιγώνει, προκειμένου να σε εκμεταλλευτεί. Αν δεν έχει τα προϊόντα αυτού του φέουδου, δεν έχει τα χρήματα για να κάνει το ίδιο. Δεν μπορεί να σε εκβιάζει με στέρηση και να σε απειλεί με την επιβίωσή σου. Ό,τι συμβαίνει με τους ιδιώτες, συμβαίνει και με τα κράτη. Αν τους αποσπάσεις είτε το κεφάλαιο είτε τα προϊόντα αυτού του κεφαλαίου, τους καταστρέφεις.

Όλα αυτά τα απλά, που αφορούν ένα κεφάλαιο απλού τύπου, είναι εύκολα στη σύλληψή τους, αλλά δύσκολα στην εφαρμογή τους. Γιατί; Γιατί τα φέουδα —όπως και τα προϊόντα τους— φυλάσσονται και απαιτούν αίμα για να αποσπαστούν από τους κατόχους τους. Γι' αυτόν τον λόγο τα φεουδαρχικά κράτη διατηρούσαν μεγάλους στρατούς και απαιτούσαν μεγάλους πολέμους για να χάσουν το κεφάλαιό τους. Γι' αυτόν τον λόγο οι δουλοπάροικοι —και όχι επειδή ήταν κουτοί— ανέχονταν επί αιώνες τους φεουδάρχες. Γι' αυτόν τον λόγο οι λαοί ανέχονταν τους Ρωμαίους, τους Βρετανούς ή τους Γάλλους ιμπεριαλιστές. Δεν είχαν τις δυνάμεις να τους αρπάξουν τα μέσα που τους έδιναν ισχύ. Όταν βρήκαν τις δυνάμεις, είτε ως κοινωνικές τάξεις είτε ως λαοί, επαναστάτησαν και τους νίκησαν.

Νίκησαν, όταν τους αφαίρεσαν την κυριότητα από αυτά που κατείχαν εις βάρος του κοινωνικού συνόλου. Νίκησαν, όταν τους απέσπασαν το κεφάλαιο που είχαν ανάγκη οι ίδιοι για να ζήσουν. Δεν νίκησαν με "εμπάργκο", κάνοντας αποχή από τα προϊόντα τους. Δεν τους νίκησαν, κάνοντας κάτι που τους στερούσε τα αγαθά τα οποία είχαν ανάγκη. Δεν έκαναν αυτό το οποίο ήταν το ίδιο με εκείνο που οι ισχυροί τους επέβαλαν, όταν ήθελαν να τους τιμωρήσουν. Δεν έκαναν σαν το γαϊδούρι του Χότζα, που, όταν επιτέλους "έμαθε" να ζει χωρίς τροφή, πέθανε από την πείνα. Νίκησαν μόνον όταν πήραν από τους λίγους αυτά τα οποία είχαν ανάγκη οι πολλοί για να ζήσουν. Δεν πέθαναν από την πείνα, προκειμένου ν' αποδείξουν στους ισχυρούς ότι τους "σκοτώνουν" με τη στέρηση. Το "εμπάργκο", δηλαδή, ως πρακτική, δεν είναι μόνον άχρηστο, αλλά και επικίνδυνο. Όχι μόνον επειδή στερεί από τους ανθρώπους πολύτιμα αγαθά, αλλά είναι ένας έμμεσος τρόπος ν' αναγνωριστεί η "κυριότητα" της ιδιοκτησίας των ισχυρών.

Αντίθετα μ' αυτήν την απλή στη σύλληψή της, αλλά δύσκολη στην αντιμετώπισή της κατάσταση, σήμερα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Η κατάσταση είναι σύνθετη σ' ό,τι αφορά την ανάλυση του κεφαλαίου, αλλά εύκολη στην αντιμετώπισή της, όταν γνωρίζει κάποιος τι πρέπει να κάνει. Σήμερα είναι δυνατόν κάποιος "παρατηρητής" να θεωρήσει τη γενιά μας κουτή, επειδή δεν αντιδρούμε. Γιατί; Γιατί σήμερα οι απλοί πολίτες δεν είναι δουλοπάροικοι των κεφαλαιοκρατών, αλλά πελάτες τους. Σήμερα το κεφάλαιο των ΗΠΑ είναι διασκορπισμένο στον πλανήτη και δεν είναι "περιφραγμένο" σε στρατιωτικές ζώνες. Σήμερα τα προϊόντα αυτού του κεφαλαίου είναι άυλα και αδύνατον να προστατευτούν με στρατούς και βία. Όποιος θέλει αρπάζει ό,τι θέλει και μπορεί να τους απειλεί με καταστροφή. Απλά οι λαοί αυτό δεν το κάνουν μαζικά και οι Αμερικανοί επιβιώνουν ως ιμπεριαλιστές χάρη στην άγνοιά τους.

Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Με το ν' απολαμβάνουν αυτά τα δισεκατομμύρια των πελατών τα αμερικανικά προϊόντα "τζάμπα". Με το να μην σέβονται τα πνευματικά δικαιώματα. Να μην πληρώνουν τους παραγωγούς τους και άρα να μην σέβονται το αμερικανικό κεφάλαιο ως ιδιο­κτησία. Δισεκατομμύρια πελατών σημαίνουν εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια εσόδων σε καθημερινή βάση. Αν οι πολίτες πάψουν να πληρώσουν τα δικαιώματα που τους επιβάλει το σημερινό σύστημα, θα πάψει να έχει ο ιμπεριαλισμός το "καύσιμο" που τον κινεί. Αν αυτά τα δισεκατομμύρια τα στερηθεί η είδη ευάλωτη αμερικανική οικονομία, είναι αδύνατον ν' αναπτυχθεί ιμπεριαλισμός. Αυτά τα δισεκατομμύρια δολάρια είναι που "κινούν" στόλους και αγοράζουν πυραύλους. Αυτά τα δισεκατομμύρια μετατρέπουν ελεύθερα και κυρίαρχα κράτη σε "Μπανανίες".

Όσο κι αν αυτό φαίνεται περίεργο, τα κύρια έσοδα του ιμπεριαλισμού δεν προέρχονται από την κάλυψη των μεγάλων αναγκών των κρατών. Από τα μεγάλα οικονομικά "πακέτα" που εισπράττουν —αν εισπράττουν— οι ιμπεριαλιστές σε αραιά χρονικά διαστήματα. Μας εκπαιδεύουν να το πιστεύουμε αυτό, γιατί αυτό τους συμφέρει. Τους συμφέρει να νομίζουμε ότι τα κύρια έσοδα του ιμπεριαλισμού οφείλονται στις αγοραπωλησίες όπλων, εξοπλισμών δικτύων υποδομής κλπ.. Γιατί; Για να νομίζουν οι άνθρωποι ότι είναι αδύναμοι —είτε ως πολίτες είτε ως έθνη— ν' αντισταθούν σ' αυτόν. Τα μεγάλα έσοδα του ιμπεριαλισμού προέρχονται από την κάλυψη των μικρών καθημερινών αναγκών δισεκατομμυρίων ανθρώπων. Τα μεγάλα έσοδα του ιμπεριαλισμού προέρχονται από τα "ζεστά" χρήματα των καθημερινών μας αγορών.

Γι' αυτόν τον λόγο είναι αδύναμοι απέναντι στους λαούς. Είναι εύκολος στόχος για τους λαούς να καταστραφεί ο ιμπεριαλισμός. Αντί να βγαίνουν κατά εκατομμύρια στους δρόμους και να φωνάζουν συνθήματα, καίγοντας σκουπιδοτενεκέδες, μπορούν να τους νικήσουν από τον "καναπέ" των σπιτιών τους. Αντί να κάνουν εμπάργκο και στην ουσία να μονιμοποιούν τους "αέρινους" τίτλους ιδιοκτησίας των Αμερικανών, μπορούν να τους αρπάξουν την ίδια την ιδιοκτησία. Αντί να διασκεδάζουν τους ιμπεριαλιστές με τις αντιδράσεις τους, να επιτεθούν κατευθείαν στο κεφάλαιό τους. Αυτό θα είναι το τέλος τους. Θα πάψουν να έχουν το "ζεστό" χρήμα που έχει ανάγκη ο ιμπεριαλισμός για να λειτουργήσει.

Πώς γίνεται αυτό; Με πολύ απλό τρόπο και ελάχιστα μέσα. Αρκεί ένας τηλεοπτικός πομπός αστείου κόστους σε κάθε μεγαλούπολη και μπορεί να υποστεί ο ιμπεριαλισμός ζημιά πολλών εκατομμυρίων δολαρίων. Εκατομμύρια εισιτηρίων στους κινηματογράφους σημαίνουν έσοδα εκατομμυρίων δολαρίων. Αν με έναν πομπό αξίας μερικών χιλιάδων δραχμών τους "κάψεις" ολόκληρη τη φετινή κινηματογραφική παραγωγή, θα υποστούν ζημιά μεγαλύτερη και από τη βύθιση ενός πολεμικού πλοίου ή την κατάρριψη ενός πολεμικού αεροσκάφους. Αρκεί ένας προσωπικός υπολογιστής και υπάρχει ανάλογη ζημιά. Αρκεί ένα "πατρόν" είδους αιχμής και έχουμε πάλι τα ίδια.

Αν τα δισεκατομμύρια των ανθρώπων αρχίσουν και βλέπουν την παραγωγή του Hollywood δωρεάν, θα "κλονιστεί" ο ιμπεριαλισμός. Αν ακούνε μουσική ή ανταλλάσσουν λογισμικά προγράμματα με παράνομα CD's, το αποτέλεσμα θα είναι τραγικό. Με έναν απλό τηλεοπτικό πομπό ή ένα απλό cd-writer είναι σαν να ρίχνεις πυραύλους "Cruz" και "tomahawk" στο Hollywood ή στην Silicon Valley. "Καταστρέφεις" την παραγωγή τους, εφόσον την κάνεις μη κερδοφόρα. Από τη στιγμή που δεν μπορείς να καταστρέψεις πραγματικά το κεφάλαιό τους, πετυχαίνεις το ίδιο, περιμένοντάς τους, για να τους αρπάξεις την παραγωγή δωρεάν. Ας κρατήσουν το Hollywood και την Silicon Valley ανέπαφες και ας τους αρπάζουμε εμείς την παραγωγή.

Αντιλαμβανόμαστε ότι η μουσική, η κινηματογραφική ή η ηλεκτρονική "βιομηχανία" είναι οι πλέον στρατηγικές βιομηχανίες των ιμπεριαλιστών. Είναι αυτές οι οποίες σε καθημερινή βάση τους προσφέρουν δισεκατομμύρια δολάρια. Πρέπει αυτός ο οποίος αντιδρά στον ιμπεριαλισμό να καθίσει και να σκεφτεί τι πρέπει να κάνει. Όταν σπάζεις τις βιτρίνες των Mc Donald's, όχι μόνον δεν τους απειλείς, αλλά τους διασκεδάζεις. Όχι μόνον δεν τους κάνεις ζημιά, αλλά στην πραγματικότητα αναγνωρίζεις το "σήμα" τους σαν ιδιοκτησία. Αυτό δεν είναι πόλεμος. Απλά μετακινείς τον χρόνο που θα τους τα "ακουμπήσεις". Πόλεμος είναι να μετατρέψεις όλα τα τοπικά σουβλατζίδικα σε Mc Donald's, ώστε να εξασθενίσει η αξία της ιδιοκτησίας τους. Πόλεμος είναι να βάλεις ένα "χ" στις μεγάλες "αδερφές" του πετρελαίου και ν' αγοράζεις βενζίνη από τον εθνικό σου προμηθευτή. Πόλεμος είναι να ξεδοντιάζεις τα θηρία και όχι να τα βρίζεις.

Πρέπει σε κάποια στιγμή η ανθρωπότητα να τελειώνει με το αληταριό του αγγλοσαξονισμού. Τη συμμορία που ελέγχει τις ΗΠΑ και τη Βρετανία. Τη συμμορία που κρύβεται πίσω από ψευδεπίγραφες εθνικές "πλατφόρμες". Γιατί είναι ψευδεπίγραφες; Γιατί Βρετανοί δεν είναι μόνον οι Αγγλοσάξονες. Βρετανοί είναι και οι Ιρλανδοί και οι Σκώτοι και οι Ουαλοί. Αυτοί, που επί αιώνες είναι τα μεγαλύτερα θύματα των Αγγλοσαξόνων. Γιατί Αμερικανοί δεν είναι μόνον οι Αγγλοσάξονες. Αμερικανοί είναι και οι μαύροι και οι Ινδιάνοι και οι ισπανόφωνοι και οι μετανάστες, που πέφτουν επίσης θύματα της αγγλοσαξονικής συμμορίας. Πρέπει ο πόλεμος εναντίον του ιμπεριαλισμού να μετακινηθεί "μέσα" στις "πλατφόρμες" που ελέγχουν οι Αγγλοσάξονες. Πρέπει οι λαοί να τους στερήσουν έσοδα και ταυτόχρονα να βοηθήσουν αυτούς τους οποίους τους καταπιέζουν μέσα στις "αυλές" τους. Πρέπει να χάσουν τον ύπνο τους τα κουτορνίθια, που κατοικοεδρεύουν στα διάφορα York και στα New Hampshire.

Το θέμα εδώ είναι το εξής: Έχει η γενιά μας το ψυχικό σθένος να στραφεί εναντίον των "πλανηταρχών"; Έχει η γενιά μας τα "κότσια" να τους προσφέρει αντί για γλυκό τσάι το "πικρό" ποτήρι της ήττας; Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να νικηθούν οι ιμπεριαλιστές. Είτε θα είμαστε εμείς είτε τα παιδιά μας αυτοί οι οποίοι θα τους επιτεθούν, αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος για να τους νικήσεις.

Η "Μπανανία" των ΗΠΑ μπορεί να αλωθεί μόνον από τις "μαϊμούδες". Μέσα στην απάνθρωπη "ζούγκλα" της Νέας Τάξης τα κυρίαρχα και αιμοβόρα αγγλοσαξονικά "σκυλιά" μπορούν να πεινάσουν μόνον από την επίθεση των "μαϊμούδων".

 

 

 

           Παναγιώτης Τραϊανού

Δημιουργός της θεωρίας του Υδροχόου